Het verhaal van een jonge moeder: ‘Zonder Siriz was ik niet gekomen waar ik nu ben.’

Het verhaal van een jonge moeder

Met een baby’tje van ongeveer acht weken oud en al mijn spullen stond ik in november 2016 voor de deur bij het leer-/leefhuis van Siriz. Op deze dag zou onze stap naar een positieve toekomst gaan beginnen. Super zenuwachtig en emotioneel stapte ik binnen bij Siriz, waar ik direct met een glimlach en veel liefde ontvangen werd. Ik maakte kennis met de leer-/leefhuisouders, de andere bewoonsters en de begeleidsters en daarna mocht ik onze kamer bekijken. Ik kreeg een kamertje op de begane grond toegewezen, niet heel groot, maar prima voor ons twee. De badkamer, woonkamer en keuken moest ik delen met de andere bewoonsters.

 

Mijn eerste indruk van de kamer was vooral dat het allemaal erg wit was, maar dat was met wat accessoires en fotolijstjes wel op te lossen. Nadat ik al mijn spullen en Fleur haar eigen wiegje een plekje had gegeven, was dat al een heel stuk beter en begon het meer ons plekje te worden.

 

“Het voelde bij Siriz echt als thuis komen.”

Het was even wennen dat ik heel de dag mensen om mij heen had. Door mijn postnatale depressie wilde ik mij het liefste afzonderen van iedereen, maar het contact met de andere meiden, die in grote lijnen dezelfde dingen meegemaakt hadden, deed mij erg goed. Ik voelde me begrepen en geaccepteerd. Het voelde bij Siriz echt als thuis komen, ondanks dat het een vreemde omgeving was voor ons. Fleur genoot zichtbaar van het contact met de andere kindjes en alle aandacht die zij van iedereen kreeg en ook dat heeft mij erg goed gedaan.

Doordat ik bij Siriz een vast dagschema had en ook mijn vaste taken had zoals stofzuigen en dweilen, koken, hapjes voor de kindjes maken, de vaatwasser in- en uitruimen en boodschappen doen was in bed blijven liggen geen optie meer. Ik moest mijn bed wel uit, ik moest naar buiten, en ik moest elke dag mijn dingen weer op gaan pakken en gaan werken aan onze toekomst om mijn persoonlijke doelen te bereiken. Ik heb bij Siriz samengewoond met stuk voor stuk super moeders en hele lieve kindjes die allemaal op hun eigen manier uniek (en lekker eigenwijs) zijn. Natuurlijk zijn er momenten geweest dat we het niet volledig met elkaar eens waren, maar na een goed gesprek zijn we er altijd weer uit gekomen. Na een periode van zes maanden in het leer-/leefhuis had ik mijn persoonlijke doelen bereikt en mochten wij doorstromen naar onze eigen woning.

 

“Dankzij de medewerkers van Siriz ben ik weer helemaal opgebloeid.”

Of ik het makkelijk en leuk vond om in het leer-/leefhuis te wonen? Nee, het was lang niet altijd makkelijk en leuk, maar het is alle moeite meer dan waard geweest. Ik heb vooral in het begin onwijs veel gehuild, want het voelde alsof ik gefaald had omdat ik het niet alleen kon. Achteraf gezien is het verhuizen naar Siriz de beste keuze geweest die ik in die tijd gemaakt heb. Dankzij de medewerkers van Siriz ben ik weer helemaal opgebloeid. Zij hebben mij uit mijn depressie geholpen en ervoor gezorgd dat ik het moederschap en onze toekomst weer positief in zie. Ook heeft Siriz ervoor gezorgd dat de band tussen mij en de rest van het gezin veel sterker is geworden en dat ik hun hulp weer kan waarderen.

Siriz heeft mij niet alleen inzicht gegeven in het moederschap maar vooral in mijn eigen gevoel. Ik durf weer te praten over mijn gevoel en ik durf mensen daarin weer te vertrouwen.

 

Zonder Siriz was ik niet gekomen waar ik nu ben.

 

*vanwege privacyredenen zijn de namen gefingeerd