Nancy: ‘Voor mijn kind en kleinkind was dit de beste stap’

Nancy’s dochter raakte onbedoeld zwanger. Ze zochten hulp bij Siriz. Nancy wil graag andere mensen helpen die in dezelfde situatie zitten. Daarom deelt ze haar verhaal:

 

‘Toen mijn dochter onverwacht zwanger raakte, wilde ze bij haar vriend in België gaan wonen. Dat wilde ik niet, want ik vond haar nog te jong. Ze was 16. Haar vriend woonde nog bij zijn moeder thuis en was een stuk ouder. Mijn dochter wilde de baby houden. De oma van haar vriend en ik dachten dat abortus misschien wel de beste mogelijkheid was. Toen zijn we hulp gaan zoeken. Via de huisarts kwamen we bij Siriz terecht.

 

Alles op alles voor een woonplek bij een fijn pleeggezin

De maatschappelijk werker van Siriz voerde gesprekken met mijn dochter, soms met ons erbij of met haar vriend. Die gesprekken gingen over de zwangerschap, haar relatie en over een geschikte woonplek. Door omstandigheden kon mijn dochter niet bij ons blijven wonen als ze een kindje kreeg. De maatschappelijk werker van Siriz heeft toen geholpen om voor mijn dochter een goede woonplek te vinden. Zij heeft alles op alles gezet om dat voor elkaar te krijgen. Uiteindelijk is ze terecht gekomen bij een heel fijn pleeggezin. Siriz heeft ervoor gezorgd dat mijn dochter en kleinkind een veilige plek kregen om te wonen en daardoor heeft mijn dochter haar opleiding kunnen afmaken.

 

Kort na de bevalling is mijn dochter naar het pleeggezin verhuisd. Ze is daar heel goed opgevangen. Ook haar vriend werd vanaf het begin betrokken. Hij is daar nog lang regelmatig geweest. Uiteindelijk hield de relatie geen stand.

 

Steeds zelfstandiger

Vanuit het pleeggezin is mijn dochter onder begeleiding gaan wonen. Nu, een aantal jaren later, woont ze op zichzelf, samen met haar nieuwe vriend. Ook nu nog heeft ze veel contact met het pleeggezin. Zij zijn erg betrokken bij het leven van mijn dochter en kleinkind.

 

Blij met Siriz

Ik ben zo blij dat Siriz er is. Dat er mensen zijn die je in zo’n situatie kunnen helpen. Op het moment dat het je overkomt, zakt de bodem onder je voeten weg. Je voelt je als moeder falen. Maar er zijn mensen die je willen helpen. Om hulp vragen is heel moeilijk. Je hebt het gevoel dat je je kind moet loslaten. Daar heb ik heel veel verdriet van gehad. Voor mijn kind en kleinkind was dit de beste stap die we hadden kunnen zetten.’