Mirjam zocht hulp bij het alleenstaand moederschap

Mirjam raakte onbedoeld zwanger. Na haar keuze zocht ze contact met Siriz voor een hulptraject.

 

Mirjam: ‘In maart 2020 raakte ik ongepland zwanger. Het was een week voor de wereld werd gegrepen door Corona. Mijn leven stond voor even op pauze, net als het leven van vele anderen. Het was een hele gekke tijd. Mijn familie heb ik tijdens mijn zwangerschap amper gezien. Maar er waren ook mooie dingen aan die tijd. Ik had genoeg tijd om na te denken over het leven dat ik leefde, en hoe ik het in de toekomst wilde leven.

 

Via een vriendin kwam ik in contact met Siriz. Ik heb eerst een paar keer anoniem gechat om mijn verhaal te doen. Ik werd warm onthaald, de gesprekken voelden als een warm bad in een tijd waarin live contact vrijwel onmogelijk was. Mijn dankbaarheid voor deze warme, lieve, respectvolle mensen was groot. Zonder oordeel stonden ze mij te woord.

 

Ik stond voor een moeilijke keuze. Een keuze die je eigenlijk niet wilt maken. Maar ik was vooral bang voor de consequenties van mijn keuze. Wie ik daarmee pijn zou doen, wie ik daarmee zou verliezen, wie ik zou behouden en hoe de toekomst eruit zou zien. Tegelijkertijd wist ik dat angst een slechte raadgever is. Ik heb dan ook besloten om niet naar die vele angsten te luisteren, maar om voor de rest van mijn leven 100% voor mijn dochter te gaan wat er ook op ons pad zou komen. Ik wist dat God haar met liefde had gemaakt en mij daarmee moeder gemaakt had. Een rol die uiterst veel verantwoordelijkheid met zich meebrengt, maar die ik met Gods aanwezigheid en leiding aandurfde.

 

Toen ik de keuze voor mijn dochter had gemaakt zocht ik contact met Siriz voor een hulptraject. Ik kwam in contact met Annet. Zij heeft mij enorm gesteund bij mijn keuze om voor mijn dochter te gaan. Haar aandacht voor en geduld met mij hebben mij opnieuw helderheid, zachtheid en zelfvertrouwen gegeven. Het was ook fijn dat we elkaar door de versoepelingen live konden ontmoeten. In het hulptraject bespraken we praktische zaken zoals wonen, werk, financiële zaken en oppas. Maar we zijn ook dieper ingegaan op de emotionele kant achter single moederschap. Ik had moeder worden namelijk altijd voor me gezien in een gezinssamenstelling, met een partner, man en vader voor mijn kind(eren). Helaas liep het leven anders. Het kostte tijd om dat te verwerken, en het was heel fijn om over die gevoelens te kunnen praten.

 

Nu ik ruim een jaar verder ben en Eliora 5 maanden oud is kan ik mij mijn leven niet meer voorstellen zonder haar. Eliora is het allermooiste geschenk wat ik ooit heb mogen ontvangen. Elke dag ondervind ik vreugde aan haar. Ze is een ontzettend vrolijk, lief, mooi en onderzoekend meisje. Haar naam betekent licht van God en/of God is mijn licht. Ik wist dat zij voor eeuwig een lichtje zou zijn in mijn leven en dat God ons zou helpen als ik voor haar zou gaan. Terugkijkend op mijn leven in het afgelopen jaar zou ik elke dag opnieuw voor haar kiezen. Voor mij kwam ze op de juiste tijd. Ik hoef al 5 maanden geen wekker meer te zetten, maar er zijn ergere dingen dan wakker gemaakt worden door een gezellig kletsende baby!’