Luca (26): ‘Wat had ik te zeggen? Het voelde alsof ik moest kiezen.’

Luca (26 jaar) heeft al een aantal jaren een relatie als zijn vriendin onbedoeld zwanger blijkt te zijn. Het nieuws overvalt hen. Ze weten niet wat ze moeten doen.

 

‘Op het moment dat we erachter kwamen dat mijn vriendin zwanger was, zakte de grond onder onze voeten weg. De timing was ronduit slecht. We woonden nog niet samen en waren bezig met afstuderen. Een kind zou een streep zetten door veel van onze toekomstplannen. We wisten niet wat we moesten doen.

 

Omdat we vastliepen zochten we contact met Siriz voor een keuzegesprek. Al snel bleek dat mijn vriendin de zwangerschap wilde uitdragen. Ik voelde me machteloos. Wat had ik te zeggen? Wilde ik wel vader worden? Het voelde alsof ik moest kiezen tussen mijn vriendin en een kind.

 

Ik wilde onze relatie niet opgeven, maar had veel moeite met wat dit voor mij en voor ons zou betekenen. In de volgende gesprekken hebben we daarbij stilgestaan. Ik moest bepalen welke rol ik wilde spelen. Gaandeweg koos ik voor mijn vriendin en dus voor de zwangerschap. Dat betekende niet dat ik het ook meteen leuk vond. Gelukkig was er ruimte voor die negatieve emoties: tijdens de gesprekken bij Siriz, maar ook bij mijn beste vriend. Er moesten ook veel praktische zaken geregeld worden. Het was een stressvolle periode.

 

Nu onze dochter een jaar oud is, is ons leven in rustiger vaarwater gekomen. Het heeft tijd gekost en het is anders gelopen dan ik had gewild, maar inmiddels kan ik echt genieten van haar. Dat ik vanaf het begin al veel voor haar gezorgd heb, heeft daar zeker aan bijgedragen.’