Kaylee (21 jaar) koos voor abortus

De eerste keer dat ik onbedoeld zwanger raakte, was ik onvoorzichtig geweest tijdens een one night stand. Ik had de morning-afterpil geslikt, maar die had niet gewerkt. Ik had hulp nodig. Ik kon kiezen uit twee instanties: Fiom en Siriz. Na een omweg ben ik bij Siriz terecht gekomen. De hulp van Siriz heb ik als heel prettig ervaren. Alle opties die ik had werden besproken. Ook de hulp die beschikbaar was. Dat was heel prettig. De keuze lag helemaal bij mij. Na veel wikken en wegen en ondanks de mening van mijn ouders besloot ik om het te houden. Er werd financiële hulp aangevraagd bij de gemeente. Toen kreeg ik met 11 weken een miskraam. Daarna heb ik nog nazorg gehad van Siriz, twee keer via telefoon en één keer in een gesprek. De miskraam heb ik redelijk snel verwerkt. Ik was stiekem ook blij dat ik uiteindelijk niet de beslissing over de zwangerschap had hoeven nemen.

 

Niet lang daarna kreeg ik een relatie. Ik zat braaf aan de pil; achteraf bleek de dosering te laag. Op mijn 21e raakte ik dus weer zwanger. Na de miskraam had ik een paar maanden ervaren hoe fijn het was om mijn leven te hervatten. Ik vond het fijn dat ik alle dingen die ik wilde weer kon doen. Dus ik wist de tweede keer eigenlijk heel snel dat ik geen moeder wilde worden. Mijn vriend was heel fel. Hij wilde dat het kind kwam en dat hij vader zou worden. Hij dacht niet na over wat dit voor mij zou betekenen, qua emoties, maar ook voor mijn toekomst. Het zou betekenen dat ik mijn studie moest staken en dat ik me volledig zou moeten focussen op de baby die zou komen. We stonden lijnrecht tegenover elkaar. Ik stelde mijn vriend voor om Siriz te bellen en samen een keuzegesprek te doen.

 

Ook zijn ouders vonden dat ik het kind moest houden. Die zeiden: ‘Als ze voor abortus kiest, is ze hier niet meer welkom.’ Dat vond ik enorm pijnlijk. Ze hielden allemaal geen rekening met wat ik wilde. Ik vond het benauwend en verstikkend. Ik had een afspraak gemaakt voor een keuzegesprek met Siriz, maar na alles wat er was gebeurd wist ik gewoon zeker wat ik wilde. En dat was abortus. Toen heb ik mijn vriend opgebeld en hem gezegd dat ik zeker wist dat ik voor abortus wilde kiezen. Daarna zijn we uit elkaar gegaan.

 

Op aanraden van de maatschappelijk werker van Siriz ben ik toen alleen naar het keuzegesprek gegaan. Daarin bood ze me alle opties aan die ik had. Toen ik aangaf dat ik voor abortus wilde kiezen, en vertelde dat ik ook al een afspraak had staan bij de abortuskliniek, heeft ze me daarmee geholpen. Ze heeft me verteld wat ik kon verwachten. Ik ben heel tevreden over de hulpverlening die ik heb gekregen. Ik heb na de abortus nog een keer telefonisch contact gehad met de maatschappelijk werker van Siriz. Ze vroeg me hoe het ging en of het gegaan was zoals ik had verwacht. Ik vond het fijn dat ze even belde ter afsluiting.

 

Na de abortus ging het goed. Ik had geen behoefte aan extra hulp. Je draagt een abortus met je mee, want je zult het nooit vergeten, maar het is goed zo.